Jaka gitara na początek?

Istnieją dwa podejścia, jeśli chodzi o poradę dotyczącą tego, jaką gitarę do nauki gry wybrać. Pierwsze z nich stawia na gitarę klasyczną, traktując ją jako instrument w tej kategorii najbardziej wyrozumiały dla początkujących. Drugie podejście w centrum stawia ucznia i jego upodobania – niech gra, na tym, na czym chce grać w przyszłości. Obie logiki mają swoje przesłanki i racje, ale która jest lepsza? To zależy od Ciebie.

Gitara klasyczna na początek, jako pierwszy instrument w tej kategorii, posiada kilka istotnych zalet, chociaż nie jest pozbawiona wad. Zacznijmy od krótkiej charakterystyki tej gitary. To instrument o ciepłym brzmieniu, chętnie zabierany na biwaki, aby grać przy ognisku harcerskie przyśpiewki i ludowe przeboje. Gitarę klasyczną rozpoznamy dzięki prostemu szerokiemu gryfowi, dwóm dużym otworom na główce i średniej wielkości korpusowi z otworem rezonansowym. Instrument wyposażony jest w nylonowe struny i nie posiada pręta regulującego krzywiznę gryfu. Na gitarze klasycznej gramy raczej palcami (zamiast np. kostką do gry). Dlaczego gitara klasyczna na początek jest dobrym rozwiązaniem?

Gitara klasyczna posiada szeroki gryf, dzięki czemu łatwiej chwycić strunę bez przypadkowego dociskania do podstrunnicy sąsiednich strun. To ułatwia czyste wydobycie dźwięku. Instrument ten posiada nylonowe struny, które są miększe od metalowych, co sprawia, że proces utwardzania opuszków palców nie jest tak bolesny, jak w przypadku gitary akustycznej czy elektrycznej. Gitara klasyczna na początek będzie dobrym wyborem dla osób, które chcą się nauczyć gry podstawowymi akordami, podoba im się brzmienie instrumentu i gatunek muzyki, który wykorzystuje klasyczną gitarę. To też dobry start dla osób niezdecydowanych, bez ścisłych preferencji, ale chcących umieć na czymś grać i w ten sposób rozpocząć przygodę z muzyką.

Gitara akustyczna różni się od gitary klasycznej przede wszystkim brzmieniem, które jest jaśniejsze i bardziej metaliczne, a dźwięki wybrzmiewają głośniej. To za sprawą metalowych (zamiast nylonowych) strun. Gitara akustyczna posiada nieco większe pudło rezonansowe i węższy gryf w porównaniu do gitary klasycznej. Na główce „akustyka” nie znajdziemy otworów, ale na korpusie znajduje się płytka chroniąca lakier przed zarysowaniami od kostki – to za jej pomocą często gra się na gitarze akustycznej. Nie oznacza to, że nie można grać palcami. Wybierając gitarę akustyczną śmiało możesz grać za pomocą pazurka, slide’a, kostki czy palców. W gryfie tego instrumentu zamontowany jest pręt regulujący krzywiznę gryfu. Gitara akustyczna zazwyczaj jest cięższa i większa gabarytowo od gitary klasycznej.

Gitara akustyczna na początek może być trudniejsza do opanowania od klasycznej ze względu na węższy gryf i metalowe struny, ale wdzięczna, jeżeli mamy zamiar grać później na gitarze elektrycznej. Styl gry, sposób trzymania instrumentu, wymiary gryfu i rodzaj strun są bardziej zbliżone do gitary elektrycznej w „akustyku”, aniżeli w „klasyku”.

Gitara elektryczna to właśnie ten punkt sporny, ta kość niezgody, jeżeli chodzi o to, jaką gitarę do nauki gry wybrać. Jedna szkoła widzi w gitarze elektrycznej dla początkujących mnóstwo wad i trudności, a inni uważają, że sceptycyzm opiera się na mitach i złych priorytetach.

Dlaczego gitara elektryczna na początek miałaby być słabym wyborem:

• gra na niej nie utwardza opuszków palców tak dobrze, jak gra na gitarze akustycznej, więc doraźne zagranie na „akustyku” będzie bardzo bolesne;
• grając na niej słychać każde drobne potknięcie, trudne jest zagranie czysto, ponieważ każde małe przesunięcie struny przez niewłaściwe dociśniecie powoduje wybrzmienie fałszywego dźwięku;

konieczne jest dokupienie wzmacniacza, co generuje dodatkowe koszty dla ucznia.

Dlaczego gitara elektryczna do nauki to świetny pomysł? Powód jest jeden, ale bardzo istotny – o ile nie najistotniejszy z perspektywy wyboru instrumentu na początek swoich muzycznych przygód. Jeśli fascynuje Cię muzyka, w której Twoi idole grają na gitarze elektrycznej, a ty chcesz grać właśnie taki gatunek muzyki, a nie harcerskie przyśpiewki, ballady czy utwory koncertowe unplagged, nauka na innej gitarze niż „elektryk” może Cię szybko zniechęcić i znudzić. Często dużo więcej satysfakcji i frajdy daje nam zagranie prostego rockowego riffu z utworu, którego uwielbiamy słuchać, niż wygrywanie kilku akordów przy ognisku ze śpiewem przyjaciół. Dlatego przy wyborze gitary do nauki najważniejsze jest to, co chcesz grać, co grają Twoi idole, jaki rodzaj muzyki powoduje w Tobie wzrost energii. A do „tradycyjnego” stylu grania zawsze możesz sięgnąć później, bo przecież dobrze odkrywać nowe horyzonty.

Wybierając gitarę dla dziecka warto zdecydować się na gitarę klasyczną – jest ona najlżejsza, posiada nylonowe struny (metalowe mogą być dla dziecka bardzo bolesne, a tym samym zniechęcające) oraz występuje w kilku rozmiarach. O gitarze elektrycznej możesz myśleć raczej w przypadku dziecka 9-letniego i starszego, szukając modelu gitary o rozmiarze mniejszym niż tradycyjny. Jednak nadal będzie to gitara dość ciężka i o metalowych strunach.

Dziecko zadecydowało, że chce uczyć się gry na gitarze, a my postanowiliśmy kupić mu instrument. Jak wybrać gitarę dla dziecka? Rozmiar gitary wybierajmy kierując się wzrostem dziecka, ponieważ istotna przy grze będzie szerokość rozłożonych ramion malucha. W pozycji naturalnej, bez wykrzywiania się, dziecko powinno sięgnąć każdego miejsca na gryfie, a nawet główce gitary. Nie wybierajmy gitary „na zapas” – zbyt duża gitara może zniechęcić malucha jeszcze zanim do tej gitary dorośnie. Gitary klasyczne dostępne są w kilku rozmiarach, a to najpopularniejsze z nich:

• rozmiar 1/4 - dla dzieci, których wzrost nie przekracza 110 cm (często to dzieci w wieku 3-5 lat);
• rozmiar 1/2 - dla dzieci o wzroście 110-120 cm (5-7 lat);
• rozmiar 3/4 - dla tych, których wzrost nie przekracza 150 cm (8-10 lat);
• rozmiar 4/4 – dla wyższych niż 150 cm (10 lat i starsze) i dla dorosłych.

Pamiętajmy, że każde dziecko jest inne i te wartości są bardzo teoretyczne. Nie każdy 8-latek i nie każda 8-latka są tego samego wzrostu, mają tak samo duże dłonie i długie palce. To wartości orientacyjne, którymi warto się kierować, ale nie są one ostateczne.