Doyle Glennon Untamed Doyle Glennon

UNTAMED GLENNON DOYLE

AUDIOBOOK 7 CDs

• Sprzedano ponad dwa miliony egzemplarzy!

„Pełen niesamowitego wglądu w to, co to znaczy być dziś kobietą”.

- Reese Witherspoon (Klub Książki Reese x Hello Sunshine Book Pick)

W swoim najbardziej odkrywczym i potężnym pamiętniku aktywistka, mówczyni, autorka bestsellerów i „święta patronka kobiecego upodmiotowienia ”( People ) bada radość i pokój, które odkrywamy, kiedy przestajemy starać się spełniać oczekiwania innych i zaczynamy ufać głosowi, który jest w nas głęboko.

W każdej kobiecie słychać tęsknotę. Tak bardzo staramy się być dobrzy: dobrzy partnerzy, córki, matki, pracownicy i przyjaciele. Mamy nadzieję, że wszystkie te wysiłki sprawią, że poczujemy się żywi. Zamiast tego sprawia, że ​​czujemy się zmęczeni, zablokowani, przytłoczeni i rozczarowani. Patrzymy na nasze życie i zastanawiamy się:  czy to wszystko nie miało być piękniejsze niż to?  Szybko uciszamy to pytanie, wmawiając sobie wdzięczność, ukrywając nasze niezadowolenie - nawet przed sobą.

Glennon Doyle przez wiele lat zaprzeczała swojemu niezadowoleniu. Następnie, przemawiając na konferencji, spojrzała na kobietę po drugiej stronie pokoju i od razu się zakochała. Trzy słowa zalały jej umysł:  Oto ona . Początkowo Glennon przypuszczał, że te słowa przyszły do ​​niej z góry. Szybko jednak zdała sobie sprawę, że przyszli do niej od wewnątrz. To był jej własny głos - ten, który pochowała przez dziesięciolecia paraliżujących nałogów, uwarunkowań kulturowych i instytucjonalnych lojalności. To był głos dziewczyny, którą była, zanim świat powiedział jej, kim ma być. Glennon postanowiła zrezygnować z porzucenia siebie i zamiast tego porzucić oczekiwania świata wobec niej. Przestała być dobra, żeby była wolna. Przestała się podobać i zaczęła żyć.

Duszny i hałaśliwy, mocny i delikatny,  Nieokiełznany jest zarówno intymnym wspomnieniem, jak i pobudzającą pobudką. Jest to historia o tym, jak pewna kobieta dowiedziała się, że odpowiedzialna matka to nie ta, która powoli umiera za swoje dzieci, ale ta, która pokazuje im, jak żyć w pełni. Jest to historia poruszania się po rozwodzie, tworzenia nowej mieszanej rodziny i odkrywania, że ​​złamanie lub całość rodziny nie zależy od jej struktury, ale od zdolności każdego członka do wniesienia pełnego siebie do stołu. Jest to opowieść o tym, jak każdy z nas może zacząć ufać sobie na tyle, aby wyznaczyć sobie granice, pogodzić się z naszymi ciałami, uszanować nasz gniew i złamane serce oraz wyzwolić najprawdziwsze, najdziksze instynkty, aby stać się kobietami, które w końcu mogą na siebie spojrzeć. i powiedz: Oto ona .

Przejrzeć

„Niektóre książki potrząsają tobą za ramię, podczas gdy inne kradną ci serce. W Untamed Glennon robi to dokładnie w tym samym czasie ”. —Brené Brown

“Te wspomnienia są tak wypełnione niesamowitym wglądem w to, co to znaczy być dzisiaj kobietą, co to znaczy być„ dobrą ”i co zrobią kobiety, aby być kochanymi. Przysięgam, że podkreśliłem coś w KAŻDYM rozdziale ”. —Reese Witherspoon

“Doyle może być po prostu patronem kobiecego upodmiotowienia. . . . Tutaj inspiruje inne kobiety do słuchania ich intuicji i uwalniania się od tego, co je kręci. . . . Jej pamiętnik ma przesłanie tak jasne, jak sygnał „idź”: znajdź i szanuj swoje najprawdziwsze ja ”. - People (Book of the Week)

„Czytanie wspomnień Glennona Doyle'a, Untamed,to zanurzenie się w przygodę tego, czym możemy się stać. Wraz z większą skłonnością do zadawania trudnych pytań stajemy się silniejsi ”. - Pani

„Wypełniona pełnymi nadziei wiadomościami. . . zachęcanie kobiet do odrzucania status quo i kierowania się intuicją. . . To świadectwo kobiecego wzmocnienia i miłości własnej, z ujmującą historią o wyjściu w centrum, zachwyci czytelników ”. - Tygodnik wydawców

„Jest wspaniałą gawędziarzem. . . . Niezależnie od tego, czy omawia swoje dzieci lub świat zewnętrzny, kwestionuje konformizm, konfrontuje się z mizoginią, czy też przeciwstawia się religijnej bigoterii, jej celem jako pamiętnikarz (i osoby) jest przeciwstawienie się oczekiwaniom i pomoc innym w wydostaniu się z ich kulturowych klatek, tak aby każdy mogą znaleźć własną wersję człowieczeństwa. Orzeźwiający wstrząs szczerości ze strony kogoś, kto wie, co chce powiedzieć, i nie boi się tego powiedzieć ”. - Booklist (recenzja z gwiazdkami)

„Emocjonalny cios. . . dogłębne spojrzenie na odważną kobietę, która pragnie podzielić się bogactwem swoich doświadczeń, przyjmując wrażliwość i odzyskując wewnętrzną siłę i odporność. Doyle oferuje kolejną klarowną, inspirującą kronikę kobiecego upodmiotowienia oraz korzyści wynikających z samoświadomości i odnowy ”.- Recenzje Kirkus

o autorze

Glennon Doyle jest autorem bestsellera Love Warrior nr 1 w New York Times , selekcji Oprah's Book Club, a także bestsellera New York Times Carry On, Warrior . Aktywistka, mówczyni i liderka myśli, jest także założycielką i prezesem Together Rising, organizacji non-profit kierowanej wyłącznie przez kobiety, która zrewolucjonizowała filantropię oddolną - zbierając ponad 20 milionów dolarów dla kobiet, rodzin i dzieci w kryzysie, przy czym najwięcej częste darowizny w wysokości zaledwie 25 USD. Glennon został wymieniony wśród inauguracyjnej grupy OWN Network SuperSoul 100 jako jeden ze 100 „przebudzonych liderów, którzy używają swojego głosu i talentu, aby podnieść ludzkość”. Mieszka na Florydzie z żoną i trójką dzieci.

Fragment. © Przedruk za zgodą. 

Część pierwsza Iskry w

klatce Cztery lata temu, żonaty z ojcem trójki moich dzieci, zakochałem się w kobiecie. Dużo później obserwowałem, jak ta kobieta wyjeżdża z mojego domu, aby spotkać się z rodzicami i podzielić się swoim planem oświad- czenia się mnie. Myślała, że ​​nie wiem, co się dzieje tego niedzielnego poranka, ale wiedziałem.

Kiedy usłyszałem, jak wraca jej samochód, usiadłem na kanapie, otworzyłem książkę i próbowałem zwolnić puls. Przeszła przez drzwi i prosto do mnie, pochyliła się, pocałowała mnie w czoło. Odgarnęła moje włosy i wzięła głęboki oddech w moją szyję, jak zawsze. Potem wstała i zniknęła w sypialni. Poszedłem do kuchni, żeby nalać jej kawy, a kiedy się odwróciłem, była tuż przede mną, klęcząc na jednym kolanie, trzymając pierścionek. Jej oczy były pewne i błagalne, szerokie i skupione na laserze, błękitne, bez dna.

„Nie mogłam się doczekać” - powiedziała. „Po prostu nie mogłem czekać ani minuty”.

Później, w łóżku, położyłem głowę na jej piersi, kiedy rozmawialiśmy o jej poranku. Powiedziała moim rodzicom: „Kocham twoją córkę i wnuki, jak nigdy wcześniej. Całe życie spędziłem na szukaniu i przygotowywaniu się do nich. Obiecuję ci, że będę ich kochał i chronił na zawsze. " Warga mojej matki zadrżała ze strachu i odwagi, kiedy powiedziała: - Abby. Nie widziałem mojej córki tak żywej, odkąd miała dziesięć lat ”.

Wiele jeszcze zostało powiedziane tego ranka, ale ta pierwsza odpowiedź mojej matki wyskoczyła na mnie jak zdanie w powieści błagającej o podkreślenie:

Nie widziałem mojej córki tak żywej, odkąd miała dziesięć lat.

Moja matka patrzyła, jak iskra w moich oczach zanika podczas mojego dziesiątego roku na Ziemi. Teraz, trzydzieści lat później, była świadkiem powrotu tej iskry. W ciągu ostatnich kilku miesięcy zmieniła się cała moja postawa. Wydałem jej się królewski. I trochę przerażające.

Po tym dniu zacząłem zadawać sobie pytanie: gdzie poszła moja iskra o dziesiątej? Jak się zgubiłem?

Zrobiłem swoje badania i nauczyłem się tego: Dziesięć to, kiedy uczymy się być dobrymi dziewczynami i chłopcami. Dziesięć jest, gdy dzieci zaczynają pozbywać się tego, kim są, aby stać się tym, czego oczekuje od nich świat. Dziesięć to początek naszego formalnego oswajania.

Dziesięć jest, kiedy świat posadził mnie, kazał mi być cicho i wskazał na moje klatki:

To są uczucia, które możesz wyrazić.

To jest wersja kobiecości, którą będziesz naśladować.

To jest ciało, do którego musisz dążyć.

To są rzeczy, w które uwierzysz.

To są ludzie, których możesz kochać.

To są ludzie, których będziesz się bać.

Takiego życia będziesz pragnął.

Zadbaj o swoją kondycję. Na początku poczujesz się nieswojo, ale nie martw się - w końcu zapomnisz, że jesteś w klatce. Wkrótce będzie to po prostu: życie.

Chciałam być dobrą dziewczyną, więc starałam się panować nad sobą. Wybrałem osobowość, ciało, wiarę i seksualność tak malutką, że musiałem wstrzymać oddech, żeby się w niej dopasować. Potem szybko zachorowałem.

Kiedy zostałam dobrą dziewczynką, również stałam się bulimią. Nikt z nas nie może przez cały czas wstrzymywać oddechu. Wydychałem bulimię. To właśnie wtedy odmówiłem posłuszeństwa, zaspokoiłem głód i wyraziłem swoją wściekłość. Stałem się zwierzęcym podczas moich codziennych bingów. Potem rozłożyłem się na toalecie i wyczyściłem, ponieważ dobra dziewczynka musi pozostać bardzo mała, aby zmieścić się w swoich klatkach. Nie może pozostawiać żadnych zewnętrznych oznak swojego głodu. Dobre dziewczyny nie są głodne, wściekłe ani dzikie. Wszystkie rzeczy, które czynią kobietę człowiekiem, są brudnym sekretem dobrej dziewczyny.

Wtedy podejrzewałem, że moja bulimia oznacza, że ​​zwariowałem. W liceum przebywał w szpitalu psychiatrycznym i moje podejrzenie się potwierdziło.

Teraz rozumiem siebie inaczej.

Byłam po prostu dziewczyną w klatce stworzoną na szeroko otwarte niebo.

Nie byłam szalona. Byłem cholernym gepardem.

Kiedy zobaczyłem Abby, przypomniałem sobie swoją dzikość. Pragnąłem jej i to był pierwszy raz, kiedy chciałem czegoś więcej niż to, do czego zostałem wyszkolony. Kochałem ją i to był pierwszy raz, kiedy kochałem kogoś poza tymi, których miałem kochać. Stworzenie z nią życia było pierwszym oryginalnym pomysłem, jaki kiedykolwiek miałem i pierwszą decyzją, jaką podjąłem jako wolna kobieta.  W końcu zadałem sobie pytanie, czego chcę, zamiast tego, czego chce ode mnie świat. Czułem się żywy. Zasmakowałem wolności i chciałem więcej.

Spojrzałem uważnie na swoją wiarę, moje przyjaźnie, moją pracę, moją seksualność, całe moje życie i zapytałem: Ile z tego był mój pomysł? Czy naprawdę czegoś z tego chcę, czy też tego chcę? Które z moich przekonań są mojego własnego wytworu i które zostały we mnie zaprogramowane? Ile z tego, kim się stałem, jest nieodłączne, a ile zostało po prostu odziedziczone? Jak bardzo wyglądam, mówię i zachowuję się tak, jak inni ludzie nauczyli mnie patrzeć, mówić i zachowywać się? Ile z tego, na pogoni za swoim życiem, to tylko brudne różowe króliczki? Kim byłem, zanim stałem się tym, kim świat kazał mi być?

Z biegiem czasu odszedłem z moich klatek. Powoli zbudowałem nowe małżeństwo, nową wiarę, nowy światopogląd, nowy cel, nową rodzinę i nową tożsamość z założenia, a nie domyślnie. Z mojej wyobraźni zamiast mojej indoktrynacji. Z mojej dziczy zamiast z mojego treningu.

Poniżej znajdują się historie o tym, jak zostałem uwięziony w klatce i jak się uwolniłem.

jabłka

Mam dziesięć lat i siedzę w małym pokoju na tyłach kościoła Narodzenia Pańskiego z dwudziestoma innymi dziećmi. Jestem na CCD, gdzie rodzice wysyłają mnie w środy wieczorem, abym uczył się o Bogu. Nasz nauczyciel CCD jest mamą mojego kolegi z klasy. Nie pamiętam jej imienia, ale pamiętam, że w ciągu dnia ciągle nam mówi, że jest księgową.  Zamiast tego kościół przydzielił ją do pokoju 423, CCD piątej klasy. Tak więc teraz - w środy między 18:30 a 19:30 - uczy dzieci o Bogu.

Prosi nas, abyśmy usiedli na dywanie przed jej krzesłem, ponieważ ma nam wytłumaczyć, jak Bóg stworzył ludzi. Spieszę się, żeby zająć miejsce z przodu. Jestem bardzo ciekawa, jak i dlaczego zostałem stworzony. Zauważyłem, że nasza nauczycielka nie ma na kolanach Biblii ani żadnych innych książek. Będzie mówić z pamięci. Jestem pod wrażeniem.

Ona zaczyna.

„Bóg stworzył Adama i umieścił go w pięknym ogrodzie. Adam był ulubionym stworzeniem Boga, więc powiedział Adamowi, że jego jedyną pracą jest być szczęśliwym, rządzić ogrodem i nazywać zwierzęta. Życie Adama było prawie doskonałe. Tyle że czuł się samotny i zestresowany. Chciał towarzystwa i pomocy w nadawaniu nazw zwierzętom. Powiedział więc Bogu, że potrzebuje towarzysza i pomocnika. Pewnej nocy Bóg pomógł Adamowi urodzić Ewę. Z wnętrza ciała Adama narodziła się kobieta. Dlatego nazywana jest kobietą. Ponieważ kobiety pochodzą z łona mężczyzny. Łono - mężczyzna ”.

Jestem tak zdumiony, że zapominam o podniesieniu ręki.

"Czekać. Adam urodził Ewę? Ale czy ludzie nie pochodzą z kobiecych ciał? Czy chłopców nie powinno się nazywać kobietami? Czy nie wszyscy ludzie powinni nazywać się kobietami? ”

Mój nauczyciel mówi: „Podnieś rękę, Glennon”.

Unoszę rękę. Wskazuje mi, żebym go odłożył. Chłopiec siedzący po mojej lewej stronie przewraca oczami.

Nasz nauczyciel kontynuuje.

„Adam i Ewa byli szczęśliwi i przez chwilę wszystko było idealne.

„Ale potem Bóg powiedział, że jest jedno drzewo, z którego nie mogą jeść: Drzewo Wiedzy. Mimo że była to jedyna rzecz w całym ogrodzie, której Ewa nie mogła chcieć, i tak chciała jabłka z tego drzewa. Więc pewnego dnia zgłodniała, zerwała jabłko z drzewa i ugryzła. Potem oszukała Adama, żeby też ugryzł. Gdy tylko Adam ugryzł jabłko, Ewa i Adam po raz pierwszy poczuli wstyd i spróbowali ukryć się przed Bogiem. Ale Bóg widzi wszystko, więc Bóg wiedział. Bóg wygnał Adama i Ewę z pięknego ogrodu. Potem przeklął ich i ich przyszłe dzieci i po raz pierwszy na ziemi pojawiło się cierpienie. Dlatego nadal cierpimy dzisiaj, ponieważ grzech pierworodny Ewy tkwi w każdym z nas. Ten grzech to chęć wiedzieć więcej, niż powinniśmy wiedzieć, chcieć więcej zamiast być wdzięcznym za to, co mamy,

To była ostrożna rachunkowość. Nie miałem dalszych pytań.