F-117A 'Bagdad Strike' E07s, 1:72

Lockheed F-117 Nighthawk to jedna z najbardziej nowatorskich konstrukcji w dziejach lotnictwa i pierwszy seryjnie produkowany samolot o właściwościach Stealth. Koncepcja niewidzialnego dla radarów samolotu pojawiła się już w czasie II wojny światowej, ale dopiero w latach 70 rozwój technologii umożliwił jej wprowadzenie w życie. W samolocie F-117 osiągnięto ją dzięki zastosowaniu wielu, równoległych działań. Przede wszystkim zastosowano niespotykany aerodynamicznie kształt samolotu o profilu smukłego pięciokąta z wieloma płaskimi powierzchniami z usterzeniem Rudlickiego. Samolot pokryty specjalnymi materiałami RAM (Radar Absorbent Material), które "pochłaniają" fale radarowe. Z wielką starannością dopracowano wszelkie zewnętrzne elementy, kształt kabin, zrezygnowano również z aktywnych środków wykrywania. Także silniki (dwa turbowentylatorowe General Electric F404-GE-F1D2) maksymalnie wyciszono i odizolowano od siebie. W rezultacie powstał myśliwiec bombardujący Stealth nadający się idealnie do niszczenia stacji radarowych przeciwnika. Historia F-117 sięga roku 1977 kiedy zademonstrowano pierwszy przedprototyp, a w 1981 roku ruszyła produkcja seryjna. Samoloty osiągnęły gotowość bojową dwa lata później. Do 1991 roku wyprodukowano 59 egzemplarzy F-117A. Całość uzbrojenia jest przenoszona w komorze bombowej, najczęściej są to kierowane laserowo bomby GBU-27A Paveway III, pociski powietrze-ziemia AGM-65 Maverick lub pociski AGM-130. F-117A był wykorzystywany bojowo w Panamie w 1989 roku oraz przede wszystkim w czasie operacji Pustynna Burza w 1991 roku, w której wykazał się zdumiewającą skutecznością, w czasie operacji Allied Force w 1999 roku oraz w wojnie w Afganistanie (2001-2002) i Iraku (2003). W 2008 roku F-117 został oficjalnie wycofany z linii. Dane techniczne: Prędkość maksymalna: 1040 km/h, pułap operacyjny 13700 m, zasięg maksymalny: 1850 km, uzbrojenie: stałe-samolot nie posiada uzbrojenia stałego.