Justyna Chłap-Nowakowa polonistka, pracuje w Akademii Ignatianum w Krakowie. Zajmuje się historią literatury emigracyjnej XX w. i tradycjami kultury polskiej. Opublikowała m.in. monografię Sybir, Bliski Wschód, Monte Cassino. Środowisko poetyckie 2.Korpusu i jego twórczość (2004), Dwór polski. Architektura tradycja historia (współautorstwo, 2007), jak również kilka antologii polskiej poezji, m.in. Jeszcze Polska... Klasyka polskiej poezji patriotycznej (2015), Nie zginęła. Antologia współczesnej polskiej poezji patriotycznej, (2019). Wydała trzy tomy poezji: Niewidzialny ślad (2013), W alfabetycznym nieporządku ((2016) i Opowieści Złotego Kota (wiersze dla dzieci, 2018).

Strumień emocji i uczuć zamkniętych w formę wiersza! Ale ten strumień przerywa wszelkie bariery i dociera do mojego serca, które wchłania każdą myśl i obrazy niosące proste ludzkie losy. Piękne! I takie polskie! I również moje Wiersze Justyny Chłap-Nowakowej dają nadzieję, że wyobraźnia poety uratuje nasz świat duchowy, bo w nim widzimy Boga i odnajdujemy nasze człowieczeństwo.

Halina Łabonarska

To taka jakby mozaika westchnień... Jednak, okazuje się, te chwile zadumy schwytanej w słowa, są wyrazem pragnień mocniejszych, poszukiwań bardziej dramatycznych. Wyrażają potrzebę przynależności do innego wymiaru. Do czegoś więcej i do czegoś bardziej trwałego... Ubywa mnie / jak wody w stawie / trochę tu jeszcze/ tam już trochę bawię. Lekkie, niemal z piosneczki: tam... To gdzieżby to? Autorka jakoś określa tę lokalizację? Wie, i to wystarczająco ostro. Ale bez patosu o b c h o d z i ją tym lekkim krokiem?

Leszek Długosz

ISBN 978-83-65350-55-8