Nudis verbis + suplement

Nudis verbis + suplement

Słyszało się za swoje artykuły nie tylko słowa podzięki. Wieleż to razy

przykrym zgrzytem odzywał się ten i ów, wiele to razy przy małej czarnej

chodziła krytyka od stolika do stolika kawiarnianego: nie można brać wszystkiego

tak defetystycznie, nie należy wiecznie malować czarnymi barwami, jednostronnie,

złośliwie przesadzać!

Nie chcę być jednostronnym. Nie chcę przesadzać. Chcę

tylko odtwarzać. Tylko prawdę i fakty, i daty, i ludzi, i ziemię zamarzłą w

skiby, i skąpy śnieg, i niebo szare, jak brudny samodział zawieszone nad krajem,

wiadomo: niebo zimowe.

[...] nagrzany wagon i mętne okna, przez które

dojrzeć, jak kłębi się para, zlewa ze śniegiem, aśnieg zhoryzontem. A potem

zimny wiatr rwie za poły na peronie. [...] A koń stoi w aureoli duhy, pysk

ociera o rządowe sztachety PKP i dlatego dzwoni podwiązanym dzwoneczkiem. Wiatr

jeży sierść na jego zagnojonych bokach. Ogon w węzeł. Uszy stulone. Droga

daleka.

[...] W takiej drodze rozpacz i sanna podały sobie ręce. Chłop

rozwali się na podściółce zgrochowin, nastawi kołnierz bokiem od wiatru, bokiem

idą jego rozwaliny, łomocą i łamią przydrożne drzewka, te właśnie z pietyzmem

sadzone przez rząd. Nuuu! Zataczają płozy, szorują po grudzie i grzęzną w

zaspach na przemian, skaczą po uchabach i nieustannie dzwoni dzwoneczek. Dzyń,

dzyń, dzyń, dzyń!

Tuż, tuż pod duhą, tuż nad rozwianą grzywą. Zda się

czasami, że tylko dzwonek prowadzi iodprowadzi z powrotem. Dzwonek stanie przed

chatą, a gdy koń się zmęczy i łeb zwiesi nieruchomo, wtedy dopiero umilknie

dzwonek. Nie ma o czym mówić.

[...] Dzwonek cichutko, równiutko,

melancholijnie gaworzy bez przerwy. Czasem z górki rozszerza się widnokrąg i

zaraz niknie za drobnymi sosnami. Niebo posępne.

[...] Po deskach, po

zmarzniętym na kamień końskim gnoju, szorują sanie. Koń się natężył, rozkraczył

uda, dostał batem i prędzej poszedł pod górę, płaczliwiej zawtórował

dzwoneczek.

[...] Otulić się w dobrotliwy kożuch, co to zalatuje zapachem

baranicy, nastawić kołnierz i można snuć nić fantazji: dlaczegoż tu obok, na

słomianym siedzeniu, przykrytym derką, ongiś we wzory tkanym samodziałem, dziś

wypłowiałym od licznych niepogód... dlaczegoż obok nie siedzi Pan Premier, żeby

się mógł przekonać, znienacka porwać prawdę za gardło i stwierdzić osobiście,

czy jest ona taką? Czy słusznie tak właśnie, a nie inaczej, ujmować będziemy

sprawę wsi: Rasło, Kozinięta, Dubatówka, Żodziszki, Martyszki?

Autor: Józef Mackiewicz

Rok wydania: 2017

Oprawa: twarda

Format: 205x135 mm

Liczba stron: 708

Producent: Kontra

Kod ean: 9780907652908

Waga: 0.2 kg