Od pierwszego oddechu na tym świecie tworzymy swój własny ogród. Tylko od nas zależy, w jaki sposób będziemy go pielęgnować i co uda nam się w nim wyhodować. Dla autora tego zbioru opowiadań ogród stał się inspiracją i motywem przewodnim. W czterech na pozór zupełnie różnych historiach opisuje losy ludzi, którzy poszukują własnego miejsca na Ziemi, własnego Edenu, jednocześnie zadając sobie pytania o to, jak w dzisiejszym świecie żyć w zgodzie ze sobą. Te słodko-gorzkie opowieści o miłości, naturze i przemijaniu są pretekstem do zatrzymania się w codziennym pędzie i zajrzenia w głąb siebie. Czy znajdziesz chwilę, by odwiedzić swój własny ogród?

Za oknem był ogród otoczony siatką. Wydawał mi się taki piękny. Drzewa o białych pniach wychodzących wprost z zielonego dywanu. Olbrzymie kwiaty z główkami jak wazony, schylonymi ku zielonej murawie. Biegałam pomiędzy grubymi łodygami, a z liści spadały na moje włosy krople rosy.

Moja opiekunka o brązowych oczach i z ramionami smukłymi jak pnie drzew tuliła mnie do snu i śpiewała kołysanki. Przytulała mnie do piersi i mówiła, że jestem jej małą dziewczynką. Zasypiałam w zapachu jej włosów i wilgotnych pocałunków. Ranek zamieniał się z nocą, a ja myślałam, że tak już będzie zawsze. Byłam panią Ogrodu. Tam, gdzie moje stopy dotknęły ziemi, wzrastała trawa. Z nasion, które każdego ranka czekały na mnie przy moim łóżeczku, kiełkowały zielone, kolorowe cuda. Ogród rósł i piękniał razem ze mną. Byłam taka szczęśliwa.