Przed Państwem kolejny tomik poezji pod tytułem Wędrując przez życie autorstwa Iwony Zaborowskiej. Tomik ten poetka poświęca swojemu ukochanemu synowi Tomkowi, który odszedł zbyt wcześnie. W jednym z wierszy pisze:

Bez ciebie

Bardzo pragnęłam,

abyś znowu

dotknął dłoni,

uśmiechnął się,

szepnął czule,

tęskniłem.

Bez ciebie

smutny jest mój świat.

Wszystko przeminęło,

zostały wspomnienia i żal.

Autorka jest lekarzem, co ma niewątpliwie wpływ na jej wrażliwość,postrzeganie rzeczy i zjawisk wokół niej. Poetka kocha i chce być kochana. Pięknie pisze o miłości, która jest tak ulotna, jak czerwcowe ciepłe wieczory.

Czerwcowe zauroczenie

Marzenia ukryte

pośród gwiazd

powracają w letnie

roztańczone wieczory

w płatkach róż

cichym śpiewie nocy

tkliwym dotyku

spełnienia pragnień.

Radosne chwile

przepełnione szczęściem

wkrótce się wymkną

popłyną w nieznane.

Centralną cechą jej poezji jest niechęć do definiowania, etykietowania. Jej wiersze to trafne spostrzeżenia, niczym słowo rzeźbione w marmurze. To namalowany delikatnie obraz, gdzie autorka używa słów zamiast farby, a płótnem staje się dla niej czytelnik. Najbardziej dającą się określić cechą formy poetyckiej Iwony Zaborowskiej jest ekonomia języka. Poetka staranne dobiera słowa pod kątem zwięzłości i jasności przekazu.

Tomik ten jest ilustrowany pracami serdecznego przyjaciela autorki LAL THUSHARA FERNANDO ze Sri Lanki.

Zapraszam do lektury tego niezwykle ciekawego tomiku.