Żyzna strona życia

Żyzna strona życia

W „Serii Emblematycznej” ukaże się obszerny wybór wierszy Urszuli Kozioł pod tytułem Żyzna strona życia. Tytuł jest cytatem z wiersza tej niezwykłej poetki, na pewno jednej z najwybitniejszych, które tworzyły w XX i XXI wieku. Przedstawimy wiersze Urszuli Kozioł z debiutanckiego tomu Gumowe klocki, który ukazał się w roku 1957 aż po ostatnie wiersze z Raptularza wydanego w roku 2023 w PIW-ie i uhonorowanego najważniejszą w Polsce Nagrodą Literacką NIKE 2024. 93-letnia laureatka napisała, że jej poezja to rozmowa z samą sobą. Rozmowa o miłości i śmierci, o przemijaniu, w końcu o doświadczaniu starości. Ale Żyzna strona życia pokazuje ogromną różnorodność tej twórczości, nie tylko w podejmowanych tematach, ale także w poszukiwaniach najpojemniejszych form poetyckich. Urszula Kozioł tworzy ballady, pastorałki, elegie, najrozmaitsze prozy poetyckie, ale wydaje się, że dla tej poetki najbardziej pojemną formą do wyrażenia rzeczy ostatecznych i przeżyć granicznych są wiersze najprostsze formalnie. Jak ta, w której pisze po stracie ukochanego: „Czy tamta trawa / nadal jest pogięta / w miejscu gdzieśmy leżeli / przykryci obłokiem”. Zapraszamy do lektury.

W „Serii Emblematycznej” ukaże się obszerny wybór wierszy Urszuli Kozioł pod tytułem Żyzna strona życia. Tytuł jest cytatem z wiersza tej niezwykłej poetki, na pewno jednej z najwybitniejszych, które tworzyły w XX i XXI wieku. Przedstawimy wiersze Urszuli Kozioł z debiutanckiego tomu Gumowe klocki, który ukazał się w roku 1957 aż po ostatnie wiersze z Raptularza wydanego w roku 2023 w PIW-ie i uhonorowanego najważniejszą w Polsce Nagrodą Literacką NIKE 2024. 93-letnia laureatka napisała, że jej poezja to rozmowa z samą sobą. Rozmowa o miłości i śmierci, o przemijaniu, w końcu o doświadczaniu starości. Ale Żyzna strona życia pokazuje ogromną różnorodność tej twórczości, nie tylko w podejmowanych tematach, ale także w poszukiwaniach najpojemniejszych form poetyckich. Urszula Kozioł tworzy ballady, pastorałki, elegie, najrozmaitsze prozy poetyckie, ale wydaje się, że dla tej poetki najbardziej pojemną formą do wyrażenia rzeczy ostatecznych i przeżyć granicznych są wiersze najprostsze formalnie. Jak ta, w której pisze po stracie ukochanego: „Czy tamta trawa / nadal jest pogięta / w miejscu gdzieśmy leżeli / przykryci obłokiem”. Zapraszamy do lektury.