Gliceryna to alkohol triwodorotlenowy (trihydroksylowy) o nazwie systematycznej propano-1,2,3-triol. Po raz pierwszy została ona użyta przed kilkudziesięciu laty i do dnia dzisiejszego znajduje szerokie zastosowanie w recepturach kosmetycznych. Głównym źródłem pozyskiwania gliceryny w przemyśle są tłuszcze roślinne i zwierzęce, które poddane działaniu roztworów zasad ulegają reakcji hydrolizy prowadzącej do gliceryny i mydeł. Jest to bezbarwna, przezroczysta, gęsta ciecz o słodkim smaku. Związek ten miesza się z wodą i alkoholem etylowym praktycznie bez ograniczeń. Gliceryna utrudnia parowanie wody i znacznie obniża jej temperaturę zamrażania. Natarta nią skóra nabiera miękkości, ponieważ związek ten, przyciągając wilgoć z powietrza, nawilża naskórek i czyni go elastycznym. Warto zwrócić uwagę na to, że jest to efekt stosunkowo trwały, gdyż po aplikacji związek ten pozostaje w skórze nawet do 24 godzin.

Podobnie jak inne poliole, gliceryna znajduje zastosowanie zarówno jako czynnik nawilżający skórę, jak i przeciwdziałający wysychaniu preparatów, szczególnie emulsji O/W i żeli. Zapobiega ona także krystalizacji składników kosmetyku, nadając mu odpowiednią gładkość. Gliceryna chętnie stosowana jest z alkoholem etylowym, gdyż łagodzi jego działanie wysuszające. Wykazuje ponadto działanie bakteriostatyczne.

Gliceryna w naturalny sposób osłania skórę, przenikając do przestrzeni międzykomórkowych, gdzie wiąże ilość wody niezbędną do zachowania prawidłowego nawilżenia skóry. W literaturze można znaleźć także informacje mówiące że, obecność gliceryny w tym układzie wspomaga funkcjonowanie obecnych tam lipidów skórnych.

Zalecane stężenia gliceryny, zapewniające odpowiednie nawilżenie skóry, oscylują w granicach 5-15%.