Publikacja jest pokłosiem konferencji naukowej poświęconej Eurypidesowi, zorganizowanej przez Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”, której 3 sesje odbyły się w latach 2016-2018. Praca poddaje naukowej analizie twórczość tego starożytnego dramaturga oraz dokonuje refleksji nad współczesną, artystyczną wizją jego sztuk.Eurypides to już od IV wieku p.n.e. (chociaż nie za życia) poeta najbardziej ceniony i popularny w starożytności, przez Arystotelesa uznany za „najbardziej tragicznego”, będący wzorem dla kolejnych pokoleń zafascynowanych nim naśladowców – od Seneki do Racine’a. Nic zatem dziwnego, że w naszych czasach nie słabnie zainteresowanie uczonych filologów jego twórczością ani fascynacja artystów teatru inscenizowaniem jego sztuk. Chyba żaden inny z wielkich twórców antyku nie dorównuje mu popularnością w teatrze współczesnym.Publikacja przeznaczona jest dla filologów, teatrologów i twórców teatru, a także dla studentów filologii klasycznej, nauk o kulturze i teatrologii.Tom ten przynosi plon niezwykłego przedsięwzięcia, jakim była konferencja naukowa poświęcona Eurypidesowi, rozłożona na trzy sesje w latach 2016-2018, prowadzone przez Ośrodek Praktyk Teatralnych „Gardzienice”. Trudno przecenić znaczenie tego wydarzenia o podwójnym charakterze: naukowej analizy twórczości Eurypidesa i zarazem refleksji nad współczesną, artystyczną wizją jego sztuk. Był to poeta już od IV wieku p.n.e. (chociaż nie za życia) najbardziej ceniony i popularny w starożytności, przez Arystotelesa uznany za „najbardziej tragicznego”, będący wzorem dla kolejnych pokoleń zafascynowanych nim naśladowców – od Seneki do Racine’a. Nic zatem dziwnego, że w naszych czasach nie słabnie zainteresowanie uczonych filologów jego twórczością ani fascynacja artystów teatru inscenizowaniem jego sztuk. Chyba żaden inny z wielkich twórców antyku nie dorównuje mu popularnością w teatrze współczesnym. [...]Nie mam [...] wątpliwości, że tom "Eurypides Innowator" będzie wydarzeniem w środowisku naukowym i artystycznym. Ta książka, merytorycznie znakomita, stanie się z pewnością lekturą filologów, teatrologów i twórców teatru. Będzie inspiracją, pomocą i przewodnikiem dla jednych i drugich. Powinna być lekturą dla studentów filologii klasycznej, nauk o kulturze i teatrologii.(Prof. dr hab. Włodzimierz Lengauer)