Kolorowe serca Beata Ostrowicka

Artykuły oznaczone jako powystawowe mogą nosić większe lub mniejsze ślady użytkowania. W przypadku potrzeby uzyskania informacji szczegółowej dot. stanu produktu prosimy o kontakt: dok@gecon.net.pl lub skorzystanie z przycisku "Zapytaj o produkt".

Kolorowe serca Beata Ostrowicka

Dziękujemy, że dajesz tej książce drugie życie. Wybierając egzemplarz używany, oszczędzasz i wspierasz środowisko. Dokładamy wszelkich starań aby każda oferowana przez nas książka była kompletna i w pełni czytelna. 

Stan: UŻYWANY

Książka, jako przedmiot z drugiej ręki, nosi ślady wynikające z normalnego użytkowania i upływu czasu. Prosimy, zapoznaj się z poniższymi informacjami, które opisują jej możliwy stan:

• Okładka: Może posiadać drobne zagięcia, ryski, otarcia na rogach lub krawędziach.
• Grzbiet: Może być lekko przetarty lub nosić ślady czytania.
• Wnętrze: Zazwyczaj jest czyste i wolne od notatek. Sporadycznie mogą jednak wystąpić nieliczne podkreślenia, marginalia lub podpis poprzedniego właściciela.
• Strony: Mogą być naturalnie pożółkłe, co jest typowym efektem starzenia się papieru i nie wpływa na czytelność tekstu.

Wszystkie te cechy świadczą o historii książki i nie stanowią wady uniemożliwiającej lekturę.

Uwaga: Zdjęcie poglądowe Zdjęcie w ofercie ma charakter poglądowy. Książka występuje często w wielu wydaniach (np. z okładką filmową, w innej szacie graficznej), dlatego okładka zakupionego egzemplarza może się różnić od tej na fotografii. Treść książki jest zawsze ta sama.

Dane produktu:

Beata Ostrowicka opowiedziała historię o zamku, w którym pojawił się obcy. Niebieski wcześniej był hipopotamem, a jeszcze wcześniej – słoniem, miał nieśmiały uśmiech i chciał się zaprzyjaźnić z mieszkańcami zamku…

Elżbieta Wasiuczyńska wycięła z papieru Niebieskiego, a także Białą, Zielonego, Czerwoną i pozostałych Kolorowych Rycerzy zamieszkujących zamek, dzięki czemu ta mądra historia o tolerancji zyskała niezwykłe trójwymiarowe ilustracje.

"Kolorowe serca" skłaniają do zastanowienia, czy więcej nas łączy, czy dzieli. Czy nowe miejsce, nowa sytuacja, nowa osoba to powód do niepokoju? Czy to wstyd zmienić zdanie?