

Szczęścia można się nauczyć

Parametry
- Stan
- Nowy
- Faktura
- Faktura VAT
- Wydawnictwo
- Zwierciadło
- Stan opakowania
- oryginalne
- Język
- polski
- Okładka
- zintegrowana
- Waga (z opakowaniem)
- 0,1 kg
- Wysokość produktu
- 21 cm
- Szerokość produktu
- 14,5 cm
- Numer wydania
- 1
- Autor
- Praca zbiorowa
- Liczba stron
- 224
- Tytuł
- Szczęścia można się nauczyć
- Rok wydania
- 2 025
- ISBN
- 9788381326797
- Nośnik
- książka papierowa
- Seria
- inna
Opis produktu
Szczęścia można się nauczyć

Wiele dróg prowadzi ku szczęściu. Jak odnaleźć własną? Czy istnieje przepis na szczęście? „Często jestem o to pytana. Nie wiem jak inni, ale ja po prostu lubię życie i nauczyłam się akceptować rzeczy, na które nie mam wpływu” – mówi dr Ewa Woydyłło. W książce Szczęścia można się nauczyć? dr Ewa Woydyłło i dziennikarka Agnieszka Radomska poruszają tematy, z których utkana jest nasza codzienność. Mówią o miłości i przyjaźni, radości i troskach, pracy i odpoczynku. Zastanawiają się, kiedy warto dawać z siebie wszystko, a kiedy lepiej odpuścić, jak budować relacje z innymi, by były trwałą wartością, a także jak zatroszczyć się o własny dobrostan. Być może właśnie te rozmowy staną się dla ciebie inspiracją, zachętą do najciekawszej z możliwych podróży – w głąb siebie. I ku szczęściu.
Wiele dróg prowadzi ku szczęściu. Jak odnaleźć własną? Czy istnieje przepis na szczęście? „Często jestem o to pytana. Nie wiem jak inni, ale ja po prostu lubię życie i nauczyłam się akceptować rzeczy, na które nie mam wpływu” – mówi dr Ewa Woydyłło. W książce Szczęścia można się nauczyć? dr Ewa Woydyłło i dziennikarka Agnieszka Radomska poruszają tematy, z których utkana jest nasza codzienność. Mówią o miłości i przyjaźni, radości i troskach, pracy i odpoczynku. Zastanawiają się, kiedy warto dawać z siebie wszystko, a kiedy lepiej odpuścić, jak budować relacje z innymi, by były trwałą wartością, a także jak zatroszczyć się o własny dobrostan. Być może właśnie te rozmowy staną się dla ciebie inspiracją, zachętą do najciekawszej z możliwych podróży – w głąb siebie. I ku szczęściu.
