Tytanit 200 ml Intermag

TYTANIT to zarejestrowany i opatentowany biostymulator wzrostu zawierający TYTAN (Ti), który swą skuteczność zawdzięcza unikalnej molekule aTIUM.

TYTANIT – biostymulator nowej generacji oparty na tytanie

TYTANIT to innowacyjny, opatentowany biostymulator wzrostu roślin, którego skuteczność opiera się na unikalnej molekule aTIUM – biodostępnej, organicznej formie tytanu (Ti). Choć tytan występuje powszechnie w przyrodzie, jego naturalne formy są niedostępne dla roślin. Dzięki zastosowaniu aTIUM, preparat TYTANIT dostarcza ten pierwiastek w łatwo przyswajalnej postaci, wspierając naturalne procesy fizjologiczne roślin.

Produkt aktywuje i przyspiesza podstawowe procesy metaboliczne, poprawia intensywność fotosyntezy, zwiększa zdolność roślin do pobierania składników pokarmowych i poprawia ogólną kondycję upraw. Efektem jego stosowania jest wyższy i lepszy jakościowo plon. TYTANIT wpływa również korzystnie na proces zapylania kwiatów, co przekłada się na większą liczbę zawiązanych owoców.

TYTANIT jest przeznaczony do stosowania we wszystkich typach upraw – rolniczych, ogrodniczych, sadowniczych, warzywniczych oraz ozdobnych. Można go aplikować dolistnie lub poprzez fertygację. Znajduje zastosowanie zarówno w intensywnej produkcji roślinnej, jak i w uprawach amatorskich.

Zarejestrowany i szeroko przebadany, TYTANIT cieszy się zaufaniem tysięcy użytkowników w Polsce i na świecie. Jego skuteczność została potwierdzona w licznych doświadczeniach prowadzonych w różnych warunkach glebowo-klimatycznych.

Stosowanie Tytanit

FERTYGACJA

Do fertygacji zalecany jest roztwór zawierający 0,17–0,34 mg Ti/l pożywki gotowej do użytku (tj. 0,02–0,04 l preparatu TYTANIT na 1000 l pożywki gotowej do użytku).

W uprawach gruntowych stosować co 3.–5. cykl fertygacyjny.

W uprawach bezglebowych stosować kilkakrotnie w okresie wegetacji.

PODLEWANIE

Podlewać rośliny 2–3 razy w sezonie wegetacyjnym, roztworem preparatu 0,02–0,04% (20–40 ml preparatu w 100 litrach wody).

DOKARMIANIE DOLISTNE

Terminy stosowania

Dawkowanie [l/ha]

PSZENICA, PSZENŻYTO

jesień (w przypadku słabej kondycji roślin): faza 3.–6. liścia (BBCH 13–16);

0,2–0,4

wiosna:

I: ozime – krzewienie (BBCH 22–29)jare – rozwój liści – krzewienie (BBCH 13–29);

0,2–0,4

II – początek strzelania w źdźbło – początek kłoszenia (BBCH 30–51);

0,2–0,4

III – początek kłoszenia – początek dojrzałości mlecznej (BBCH 51–73) (nie zaleca się wykonywania zabiegów w okresie BBCH 61–65)

0,2–0,4

JĘCZMIEŃ PASZOWY i BROWARNY

jesień (w przypadku słabej kondycji roślin): faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)

0,2–0,4

wiosna:

I – ozime – początek strzelania w źdźbło – faza 2. kolanka (BBCH 30–32)jare – rozwój liści – faza 2. kolanka (BBCH 13–32)

0,2–0,4

II – liść flagowy całkowicie rozwinięty – końcowa faza nabrzmiewania pochwy liściowej liścia flagowego  (BBCH 39–45)

0,2–0,4

III – koniec fazy kwitnienia – pełna dojrzałość mleczna ziarniaków (BBCH 69–75)

0,2–0,4

ŻYTO

jesień (w przypadku słabej kondycji roślin): faza 3. liścia – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)

0,2–0,4

wiosna:

I –ozime – początek strzelania w źdźbło – faza 2. kolanka (BBCH 30–32)jare – rozwój liści – faza 2. kolanka (BBCH 13–32)

0,2–0,4

II – liść flagowy całkowicie rozwinięty – początek kłoszenia (BBCH 39–51)

0,2–0,4

III – koniec fazy kwitnienia – początek dojrzałości mlecznej (BBCH 69–73)

0,2–0,4

OWIES

I – rozwój liści – widoczne dwa rozkrzewienia (BBCH 13–22)

0,2–0,4

II – strzelanie w źdźbło (BBCH 30–39)

0,2–0,4

III – koniec fazy kwitnienia – początek dojrzałości mlecznej (BBCH 69–73)

0,2–0,4

RZEPAK

jesień (w przypadku słabej kondycji roślin): formowanie rozety: faza 4.–8. liścia (BBCH 14–18);

0,2–0,4

wiosna: I – po ruszeniu wegetacji: początek rozwoju pędów bocznych – widoczne 6 międzywęźli (BBCH 21–36);

0,2–0,4

II – rozwój pąków kwiatowych (pąkowanie) – początek kwitnienia (BBCH 50–61), co 5–10 dni.  

0,2–0,4

KUKURYDZA

I – faza 2.–6. liścia (BBCH 12–16) optymalny termin zabiegu to 4 liście;

0,2–0,4

II – faza 8.–10. liścia (BBCH 18–19);

0,2–0,4

III – faza 12. liścia – koniec fazy rozwoju źdźbła (BBCH 19–39) dopóki  wysokość roślin pozwala na zabieg opryskiwaczem

0,2–0,4

BURAK

I – 4–8 liści (BBCH 14-18);

0,2–0,4

II – dziewięć i więcej liści – rozwój rozety (BBCH 19–31);

0,2–0,4

III – zakrywanie międzyrzędzi (BBCH 32–35)

0,2–0,4

ZIEMNIAK

I – rozwinięty 3.–6. liść na pędzie głównym (BBCH 13–16);

0,2–0,4

II – bulwy osiągają 20–30% typowej masy (BBCH 42–43);

0,2–0,4

III– bulwy osiągają 40–50% typowej masy (BBCH 44–45)

0,2–0,4

SOJA i inne strączkowe

I – rozwój liści i pędów (BBCH 13–29);

0,2–0,4

II – rozwój kwiatostanu (BBCH 51–59);

0,2–0,4

III – początek rozwoju strąka (BBCH 71)

0,2–0,4

JABŁOŃ,  GRUSZA

I – zielony pąk (BBCH 56); 

0,2–0,4

II – różowy (biały) pąk (BBCH 57–59);

0,2–0,4

III – początek kwitnienia (BBCH 60–63);

0,2–0,4

IV – początek dojrzewania – wybarwiania na typowy kolor (BBCH 81–85) ok. 4 tygodnie przed zbiorem

0,2–0,4 

CZEREŚNIA, WIŚNIA

I – biały pąk (BBCH 57–59);

0,2–0,4

II – początek kwitnienia (BBCH 60–64)

0,2–0,4

III – rozrastanie zalążni (BBCH 72);

0,2–0,4

IV – zaawansowane wybarwianie owoców (BBCH 85)

0,2–0,4

ŚLIWA BRZOSKWINIA MORELA

I – początek kwitnienia (BBCH 60–64)

0,2–0,4

II – koniec kwitnienia (BBCH 67–69)

0,2–0,4

III – rozrastanie zalążni (BBCH 72);

0,2–0,4

IV – początek fazy dojrzewania ( BBCH 81)

0,2–0,4

MALINA

I–II – rozwój liści (BBCH 07–16)

0,2–0,4

III – rozwój liści i pędów (BBCH16–39)

0,2–0,4

IV – początek kwitnienia (BBCH 60–63)

0,2–0,4

PORZECZKA

I – początek wegetacji (BBCH 07–09)

0,2–0,4

I – rozwój liści i pędów (BBCH 10–39);

0,2–0,4

II – początek kwitnienia (BBCH 60–61)

0,2–0,4

WINOROŚL

I – rozwinięty 4.–6. liść (BBCH 14–16);

0,2–0,4

II – początek kwitnienia (BBCH 60–61)

0,2–0,4

TRUSKAWKA

I – rozwinięty 3.–5. liść (BBCH 13–15);

0,2–0,4

II – na dnie rozety ukazują się pąki kwiatowe BBCH 55);  

0,2–0,4

III – biały pak (BBCH 58–59);

0,2–0,4

IV – kwitnienie (BBCH 60–65);

0,2–0,4

V – pierwsze zawiązane owoce – wyraźnie widoczne nasiona na tkance dna kwiatowego (BBCH 73);

0,2–0,4 

PAPRYKA

I – rozwinięty 3.–7. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 13–17);

0,2–0,4 

II – widoczny 1.–3. pąk kwiatowy ( BBCH 51–53);

0,2–0,4

III – widoczne 9 lub więcej pąków kwiatowych – początek kwitnienia (BBCH 59–61);

0,2–0,4 

POMIDOR

I – rozwinięty 3.–7. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 13–17);

0,2–0,4 

II – widoczny 1.–3. kwiatostan (BBCH 51–53);

0,2–0,4 

III – początek kwitnienia: otwarte pierwsze kwiaty w 1.–3. kwiatostanie (BBCH 61–63);

0,2–0,4 

OGÓREK

I – rozwinięty 6.–9. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 16–19);

0,2–0,4 

II – na pędzie głównym widoczny zawiązek 1.–2. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 51–52);

0,2–0,4 

III – na pędzie głównym widoczny zawiązek 6.–7. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 56–57);

0,2–0,4 

WARZYWA KAPUSTOWATE

I – rozwój liści (BBCH 15–19);

0,2–0,4 

II –   części roślin przeznaczonych do zbioru osiągają 20–30% typowej wielkości (BBCH 42–43)

0,2–0,4 

WARZYWA KORZENIOWE

I – faza 3.–5. liścia właściwego (BBCH 13–15);

0,2–0,4 

II – początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 41);

0,2–0,4 

CEBULOWE

I – wyraźnie widoczny 3.–5. liść (BBCH 13–15);

0,2–0,4 

III – początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 41–43)

0,2–0,4 

IV – rozwój części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 45–47)

0,2–0,4 

WARZYWA STRĄCZKOWE

I – faza 3.–5. liścia właściwego (BBCH 13–15);

0,2–0,4 

II – rozwój pędów: (groch BBCH 31–39), (fasola BBCH 21–29)

0,2–0,4