Szare Uszko

Szare uszko

„Nazywam się Zajączek Szare Uszko. Opowiem Wam przedziwną przygodę” – tak rozpoczyna się dziś już legendarny komiks Mieczysława Piotrowskiego, jednego z wybitnych indywidualistów polskiej szkoły ilustracji. Podkreślano, że jego wrodzony talent liryczny w połączeniu ze zmysłem satyryka pozwalał mu w najbardziej uroczy, delikatny i poetycki sposób kształtować wyobraźnię młodych czytelników. Szare uszko to niezwykła opowieść o przygodach „dzielnego zajączka” – nieoczekiwana wizyta w mieście, ucieczka przed myśliwymi i szkoła lotów kosmicznych, to tylko niektóre z przygód głównego bohatera. Narażony na różne niebezpieczeństwa pokonuje nie tylko przeciwności losu, ale także własne słabości i lęki. To opowieść o odwadze, przyjaźni, pełna humoru i zaskakujących zwrotów akcji, która stanowi pochwałę dziecięcej wyobraźni. To doskonała lektura zarówno dla najmłodszych, jak i dorosłych czytelników, którzy odnajdą w niej wiele metafor, aluzji i ukrytych sensów. I chociaż od daty pierwszego wydania Szarego uszka minie niebawem pół wieku, stanowi ono znakomity przykład „literatury uniwersalnej”. Obecna edycja książki ukazuje się na podstawie odnalezionych po kilkudziesięciu latach oryginałów prac. Mieczysław Piotrowski (ur. 6 maja 1910 roku we Lwowie, zm. 8 grudnia 1977 roku w Warszawie) grafik, prozaik, dramaturg. Autor i ilustrator książek dla dzieci, współtwórca polskiej szkoły ilustracji. Absolwent warszawskich uczelni: Wyższej Szkoły Dziennikarstwa (1931) i Akademii Sztuk Pięknych (1934). Jako rysownik współpracował m.in. z „Cyrulikiem Warszawskim”, „Szpilkami”, „Muchą”, „Kulturą" i tygodnikiem „Literatura”, gdzie drukował swoje „felietony rysunkowe”. Dotychczas ukazały się dwa wybory jego prac rysunkowych – Co my wiemy o ludziach? (1977) i Ja pana nie przerobię (1985). Autor powieści: Ogrodnicy (1956), Złoty robak (1968), Plecami przy ścianie (1970) i Cztery sekundy (1976) oraz scenariuszy teatralnych i filmowych: Mężczyźni na wyspie (1962), Dziewczyna z dobrego domu (1962). Był jedną z wybitnych indywidualności polskiej szkoły ilustracji, autorem książek dla dzieci mi.in.: Szare uszko (1963), Ballada o dentyście (1966), Grzyby galopują na koniach (1976). Jako ilustrator współpracował z wydawnictwami „Czytelnik”, „Nasza Księgarnia” oraz czasopismem „Świerszczyk”. Z jego ilustracjami ukazało się wiele książek dla dzieci autorstwa m.in.: Wandy Grodzieńskiej, Jana Brzechwy, Ludwika Górskiego, Wandy Markowskiej, Jerzego Ficowskiego, Mieczysławy Buczkówny, Józefa Ratajczaka, Marii Czerkawskiej. Za swoją twórczość plastyczną otrzymał wiele nagród i wyróżnień – m.in. Srebrny Medal na Internationale Buchkunst-Ausstellung w Lipsku (1959) i Nagrodę Państwową I stopnia (1962). Brał udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Ostendzie, Amsterdamie, Moskwie, Wiedniu, Londynie i Belgradzie.