Kora ogrodowa jest chętnie wykorzystywana na naszych prywatnych terenach zielonych wokół domu, zarówno jako element dekoracyjny, jak i do ściółkowania roślin. Do wyboru mamy surową korę ogrodową i korę przekompostowaną. Wybór rodzaju będzie uzależniony od tego, jaką główną rolę ma pełnić kora – ozdobną czy ściółkową? Jeżeli wybieramy korę surową, będziemy mieć do wyboru korę grubo zmieloną, średnio i drobno mieloną. Ozdobna kora ogrodowa występuje zazwyczaj w postaci średnio i drobno zmielonej. Każda z nich ma swoje wady i zalety oraz sprawdza się dobrze w nieco innych celach. Tutaj dowiesz się, jaką korę ogrodową wybrać dla swoich roślin i czym się przy takiej decyzji kierować.
Kora ogrodowa jest zazwyczaj synonimem dla kory sosnowej, ponieważ to właśnie ona jest najczęściej wykorzystywana w naszych ogrodach. Dużo rzadziej spotykana jest kora świerkowa. Sosnowa kora ogrodowa to produkt uboczny obróbki drewna, który sprzedawany jest ogrodnikom i amatorom uprawiającym przydomowe ogrody. Kora ogrodowa może być surowa lub przekompostowana, naturalna lub barwiona. To, jaką korę ogrodową wybierzemy, zależy od tego, do czego chcemy ją przeznaczyć. Surowa kora naturalna, jak i ozdobna, lepiej sprawdzą się w celu ozdoby ogrodu. Natomiast kora przekompostowana dobrze się sprawdzi do nawożenia roślin.
Ściółkowanie to przykrywanie warstwą materiału organicznego lub nieorganicznego powierzchni gleby, znajdującej się pomiędzy roślinami. Kora ogrodowa jest materiałem organicznym. Po co ściółkować glebę? Warstwa kory ogrodowej zapobiega wyrastaniu chwastów i zmniejsza wyparowywanie wody z gleby. Kora sosnowa odżywia pobliskie rośliny i izoluje glebę. To oznacza, że ściółkowanie niweluje wahania temperatury i zapewnia lepsze utrzymanie wilgotności gleby. Dodatkowo pełni funkcję dekoracyjną.
Najchętniej kupowana jest kora surowa o naturalnym brązowym kolorze. Posiada ona lepsze od kory barwionej właściwości ściółkujące. Ogromną zaletą surowej kory sosnowej jest to, że pełni jednocześnie dwie funkcje. Dobrze ściółkuje glebę wokół roślin, a jednocześnie bardzo estetycznie wygląda. Z kolei ozdobna kora ogrodowa wygląda estetycznie i doskonale sprawdzi się w ogrodach z odważną wizją. Jednak nie możemy tutaj liczyć na szczególne właściwości ściółkujące.
Jeśli zależy nam na jednoczesnym nawożeniu roślin korą ogrodową, wybierzmy korę przekompostowaną, która zmieszamy z ziemią. Wzbogaci ona glebę o ważne składniki odżywcze i zapewni doskonałe warunki do rozwoju roślin – szczególnie tych lubiących kwaśną ziemię. Kora sosnowa ma kwaśny odczyn, a zmieszanie jej z glebą sprawia, że pH gleby maleje.
Kora surowa znacznie wolniej ulega rozkładowi niż kora przekompostowana, która już jest w fazie rozkładu. Oznacza to, że surowej kory ogrodowej nie musimy tak często uzupełniać. Dodatkowo, jeżeli chcemy zmieszać korę z glebą, nie używajmy do tego kory surowej, a jedynie korę przekompostowaną.
Ogrodowa kora ozdobna występuje m.in. w kolorze żółtym, pomarańczowym, czerwonym, zielonym, niebieskim czy białym. Dzięki takiej różnorodności barw możemy stworzyć w swoim ogrodzie niebagatelne dekoracje. Dobry efekt przyniesie dobranie koloru ozdobnej kory do koloru kwiatów w rabacie.
Kora ogrodowa może być zmielona grubo, średnio lub drobno, w wyniku czego dostajemy ściółkę o zróżnicowanej wielkości kawałkach drzewa. Gruba kora ogrodowa często wybierana jest do parków i rozległych ogrodów. Sprawdza się wokół dużych roślin. Drobno mielona kora sosnowa będzie najodpowiedniejsza dla roślin małych i delikatnych. Jednak najczęściej wybierana jest kora ogrodowa średniej wielkości, ponieważ stanowi pewnego rodzaju kompromis. Drobna kora jest bardzo podatna na rozwianie, ale kora gruba wygląda dość topornie. Drobną korę ogrodową lepiej stosować w miejscach, które nie są odsłonięte na działanie wiatru. Z grubością fragmentów surowca będzie wiązało się to, jak często będziemy musieli dosypywać korę i uzupełniać warstwę ściółki. Winny jest tutaj wiatr.
Zanim zabierzemy się do właściwego etapu ściółkowania, należy oczyścić glebę z chwastów, szczególnie tych z kłączami. Poleca się także nasilić glebę nawozem azotowym, aby uniknąć zjawiska jego niedoboru. Potem tworzymy na glebie warstwę z kory ogrodowej na około 8-10 cm. Na początku warto ułożyć grubszą warstwę – ale nie grubszą niż 15 cm, ponieważ roślina może zgnić – a z czasem utrzymywać ją na poziomie przynajmniej 5 cm grubości. Grubsza warstwa ściółki to dodatkowa ochrona przed chwastami, które nie zdołają się przez nią przebić. Pamiętajmy o tym, aby zachować około 10-15 cm odstępu między ściółką a samym krzewem. Zostawione miejsce będzie służyło rozwijaniu się młodych pędów.
Kora ogrodowa to materiał organiczny, a więc ulegający rozkładowi. Skutkuje to tym, że warstwa ściółki z czasem będzie coraz cieńsza. Z tego powodu musimy dbać o uzupełnianie kory sosnowej.