Dirt jumping jest dyscypliną rowerową, która polega na wykonywaniu skoków i rozmaitych ewolucji w powietrzu. Cała rozrywka odbywa się na specjalnie przygotowanym torze z użyciem rowerów dirt. Jeśli jesteś fanem sportów ekstremalnych i jazdy wyczynowej, a nie pokonywania długich tras na asfalcie lub z sakwami na bagażniku, koniecznie zapoznaj się ze specyfiką rowerów dirt, znajdź model dla siebie i zażyj dawkę adrenaliny.
Dirt jumping to dyscyplina kolarstwa ekstremalnego, na którą chce się chociaż popatrzeć. Specjalne tory przygotowane z gliny, zawierające wyprofilowane skocznie, służą do tego, aby wzbić się w powietrze i wykonać jak najefektowniejsze triki. Obroty kierownicą, rotacje ciała, salta z rowerem czy puszczenie się całkowicie jednośladu, aby w mgnieniu oka na niego wrócić to tylko wierzchołek góry lodowej skomplikowanych ewolucji.
Zawodowcy spędzają godziny trenując na profesjonalnie zaprojektowanych torach, ale dla początkujących satysfakcjonujące będą nawet własnoręcznie usypane hopy w lesie. Mówi się, że kopanie łopatą i konstruowanie własnych torów jest tak samo ważne dla społeczności dirtowców, co same skoki na rowerze.
Do tak ekstremalnej jazdy potrzebny jest naprawdę wytrzymały sprzęt. Rower dirt to połączenie konstrukcji BMX i MTB. Podobno początkujący mogą spróbować swoich sił na góralu. Jeżeli jednak masz możliwość spróbowania jazdy na rowerze dirt, gorąco do tego zachęcamy. Czym charakteryzuje się rower dirt?
Podstawą dirta jest wytrzymała, sztywna, ale też stosunkowo lekka rama. Może być wykonana ze stali chromowo-molibdenowej (cromo) lub aluminium wzmacnianego na łączeniach. Stal jest bardziej wytrzymała, jednak aluminium zapewnia mniejszą wagę roweru. Aby możliwe było wykonywanie trików, rowery są stosunkowo małe, a rozmiar ramy mieści się w przedziale 12 – 15 cali. Cechą charakterystyczną konstrukcji ramy rowerów dirt jest ostry kąt główki i mocno obniżona górna rura, która zdecydowanie opada w kierunku rury podsiodłowej. Samo siodełko umieszczone jest nisko i wysunięte lekko do tyłu – jego rola ma większe znaczenie w trakcie robienia trików w powietrzu niż w trakcie jazdy.
Koła rowerów dirtowych także muszą wykazywać się dużą wytrzymałością, aby poradzić sobie z lądowaniem po wysokich skokach. Powinny być też możliwie lekkie. Rozmiar kół dirtów to zazwyczaj 26 cali, ale zdarzają się rowerzyści, którzy preferują 24-calowe koła. Opony są stosunkowo szerokie, osiągają około 2,1 – 2,5 cala. Ciśnienie powietrza w oponach jest wysokie, co ma ułatwić pokonywanie oporów toczenia i zmniejszyć ryzyko uszkodzenia dętki podczas lądowania (przebicie typu snakebite).
Rowery dirt to zazwyczaj hardtaile z amortyzowanym przednim widelcem. Skok amortyzatora wynosi między 80 a 130 mm. Warto zainwestować w rower o mocnym, wytrzymałym, dobrym jakościowo amortyzatorze, aby zniósł on jak najwięcej skoków i lądowań.
Mimo że skaczemy i robimy triki w powietrzu, hamulec to przydatne wyposażenie roweru dirt. Zazwyczaj jest to tylny hamulec tarczowy lub V-brake (chociaż to rzadziej spotykane rozwiązanie).
Rower dirt to sprzęt w pewien sposób minimalistyczny, przynajmniej, jeśli chodzi o ilość elementów konstrukcji, dodatków i udogodnień, które znajdziemy w rowerach innego typu. Z tego względu najczęściej spotykany w rowerach dirt jest napęd single speed. Jeżeli w ogóle obecna jest przerzutka to jest to przerzutka tylna z napinaczem, który zapobiega spadaniu łańcucha podczas lądowania i tańców w powietrzu.